Tja, het is al weer een tijdje geleden dan ik iets van me heb laten horen. De laatste tijd eigenlijk niet zo heel veel stoere dingen meegemaakt. Ik heb eigenlijk nog minder vrije tijd omdat ik me opgegeven heb voor een cursus van 4 uur Duits per week bij een talencentrum. Niet omdat het slecht gaat met mijn Duits maar meer omdat ik het dan nog sneller goed onder de knie hoop te krijgen. Ik ben er nu toch dus kan ik het maar beter een beetje goed aanpakken dacht ik zo. Ik doe die cursus samen met Riikka en haar man Pekka en nog een meisje uit Singapore. We krijgen les van een wat oudere mevrouw, Ute Hung, die getrouwd is met een Taiwanese man. Afgelopen weekend had ze ons uitgenodigd om op zaterdag bij de housewarming te zijn van haar nieuwe huis. Het huis was erg mooi maar ik was er als eerste van ons lesgroepje en voor de rest kende ik niemand dus dat was niet zo erg intressant. Ik was daarom erg blij toen Riikka en Pekka eindelijk kwamen na hun karate clinic. Met hun kan ik altijd wel veel lol trappen. We moesten erg lachen toen het meisje uit Singapore (ik vergeet haar naam steeds) vertelde dat er bij haar op school publieke stokslagen zijn (hoe formuleer je dat eigenlijk netjes?) voor leerlingen die iets fout hebben gedaan. Pekka maakte tijdens het eten van een crossaintje de nu door ons veel gebruikte uitspraak: ”You know you’re in Germany when there are even sausages in your buns”. Tegen een uurtje of 11 hebben Riikka en Pekka en ik nog maar even een kroegje opgezocht om even weer een nieuw Duits biertje uit te proberen. Niet normaal hoeveel verschillende bieren hier zijn. Ik heb het al lang opgegeven om ze allemaal te proberen. Mij bevalt overigens het donkere bier tot nu toe het beste.
De volgende dag habben ze mij uitgenodigd om te komen eten dus zat ik zondagmiddag (Finnen eten het liefst rond 4 a 5 uur) aan de superlekkere Finse gehaktballetjes met aardappelpuree en Finse (stiekum Zweedse) mosterd. Yeah! Een week ervoor had ik hutspot met spek, worst en appelmoes voor ze gekookt en dat ging er prima in! Riikka had bij de hutspot Finse bosbessen taart gemaakt dus dat hebben we maar gehad als toetje. Nice! Er kwam toen ter sprake dat er een finse lekkernij is gemaakt van bloed. Bloedpannekoeken! Het klinkt echt te goor maar Riikka gaat het voor ons maken als ze aan bloed kan komen.
De maandag erna hadden we weer Duitse les na het werk. Omdat Ute nog flink wat eten over had van de housewarming nodigde ze ons uit om mee te eten. We moesten ons wel haasten omdat we vlak na de les zouden tennissen. Het gevolg was dat we in 45 minuten helemaal vol gestouwd werden met eten, toetjes en rode wijn. Ik moet er helaas wel bij zeggen dat ik denk dat niet alles nog goed was. Sommige dingen smaakten echt wat raar. Voor komende woensdag heeft ze ons weer uitgenodigd om de rest op te komen maken. Het schijnt dat er nog vis over is. Ik maak me daar wel wat zorgen over moet ik zeggen. Als op maandag gewoon eten al niet fantastisch meer is dan vraag ik me af hoe de vis er op woensdag bij zal staan, maar goed, wel zullen zien. Dan maar veel wijn. Een vis moet zwemmen!
Ik heb eindelijk alle belangrijke gedoe hier een beetje voor elkaar. Ik moest echt superlang wachten tot ik mijn pinpas had voor mijn rekening bij de Sparkasse. Ik kon mijn pas pas na 3 weken van aanvraag afhalen en die stomme banken zijn echt nooit open als ik eindelijk bij mijn werk weg kan. Ook dus niet open op zaterdag. Helaas moest ik ook nog eens eerst mijn pas ophalen en minimaal 2 dagen erna pas mijn pincode. Als je niet oplet laten ze je bij de banken overal reteveel voor betalen. Geld pinnen bij een balie in plaats van de automaat kost je zo 1,50 euro. En niet zelf je afschiften uit laten printen bij de automaat maar thuis laten sturen kost je bij de verkeerde rekening 1,80 euro. Met overmaakkaarten geld overmaken kost je zelfs weer geld. Ik weet niet meer hoe dat in Nederland is maar ik moest 20 euro betalen voor het krijgen van een PINpas. Ik heb uiteindelijk een rekening waar ik, behalve voor mijn pas, nergens voor hoef te betalen. Ik maak geld over via internet, ik pin uit de automaat en mijn afschriften haal ik eens per maand ook uit de automaat. Als ik vergeet eens per maand een afschrift uit de muur te trekken kost me dat weer 2 euro. Die banken hier worden echt nog sneller slapend rijk.
Ik heb ook eindelijk een Duits telefoonnummer (wie em wil moet me maar even mailen). Na een beetje rondkijken leek alles echt superduur, maar na wat beter zoeken heb ik toch wat gevonden bij E-plus. Aldi Sud was op het eerste gezicht vereweg het goedkoopst maar na wat zoeken heb ik het bij E-plus nog beter geregeld. Ik ben daar ook nog in een bijzondere actie terecht gekomen met extreem goedkoop bellen en smsen met 60 minuten extra bij elke oplading. Vet mooi! Een abbonement gelieerd aan de VIVA. En nee, dat is niet een vrouwenblad maar een soort Duitse MTV. Overigens komt er naar mijn smaak op de Duitse MTV en VIVA echt alleen maar bagger voorbij. Jan Delay is nog wel lachen maar de rest is echt om te huilen. En super on-amerikaans. Is het in Nederlands nogal veel hiphop en misschien beat (trance, house, pop, dat gedoe), hier is het alleen maar vage duitse bandjes met ragherrie.
Vorige week was eigenlijk een week van wat kleine tegenslaagjes. Allereerst was de riolering verstopt en omdat ik in de kelder zit, zit ik met de stank en de wateroverloop. Ik kon daarbij 3 dagen niet douchen, wassen of naar de wc gaan. Maar er is iemand langs gekomen kennelijk en die heeft de hele boel doorgespoten en alles werkt weer perfect. Mijn verhuurder heeft als bonus mijn badkamer maar even goed schoongemaakt. Relaxed. Verder had ik al verteld dat ik misschien een sauna heb. Ik heb uiteindelijk toestemming gevraagd om die te gebruiken en dat was prima. Afgelopen dinsdag had ik vrij omdat het hier de dag van de nationale eenwording was en heb ik die dag maar even nuttig gebruikt om mijn kamer, mijn badkamer en de sauna eventjes flink op te ruimen en schoon te maken. Toen ik vroeg hoe de sauna eigenlijk werkte vertelde mijn verhuurder dat die misschien toch niet werkte. Raar verhaal nadat ze me eerder toestemming had gegeven om em te gebruiken maar ik mocht het toch even proberen. Apparaat aan ging prima en hij werd erg warm, maar toen ik water over het ding met de stenen gooide vloog de aardlek van het huis eruit. Jammer, dat ding is dus niet maar waterdicht. Ik ga echt nog wel even uitzoeken of ik dat toch nog even kan fixen. Dat zou echt te gaaf zijn; mijn eigen sauna. Riikka en Pekka, Finnen zijnde, zitten me ook behoorlijk te pushen.
Ik had al verteld dat Riikka mijn begleidster is en dus ook bij Siemens werkt. Pekka, haar man, werkt voor 3Soft. Ik vraag me eigenlijk af of wij dat ook in Groningen hebben. De naam komt me erg bekend voor. Hij werkte tot vorige week aan een software opdracht voor de Aldi. Die willen onder het welbekende Aldi merk Medion een route-navigator gaan verkopen. Het moet in november in de winkels liggen. Hij had mij gevraagd of ik niet de Nederlandse vertaling wilde doen. Echt wel !!! Helaas bleek de volgende dag dat er ergens bij 3Soft zelf al een Nederlander werkte en die hebben ze gebruikt voor de vertaling. Ik zag het al helemaal zitten: “sla hier rectaal af!”, “bij de volgende kruising overgeven”.
Had ik al verteld dat het Duitse toetsenbord ook erg anders is? Op zich wel logisch als je bedenkt dat je nogal veel extra letters gebruikt als de ringel s en de letters met de umlaut maar de veranderingen zijn nogal drastisch vind ik. De y en z zijn omgedraait en de @ zit met een speciale toets onder de q. En de leestekens zitten echt op hele andere plekken. Even wennen!
Ik zal het deze keer wat korter houden over het eten bij Siemens maar ik heb moest laatst wel weer erg lachen. Een van de menu’s was een halve kip met patat voor 3,50 euro. Een halve kip !!!!! Yeah !! Van voor naar achter doorgesneden. Een poot, een vleugel en een half lichaam op je bord tussen je frietjes. Probeer dat maar eens weg te krijgen in de 30 minuten lunchpauze. Dat was echt schranzen. Gelukkig deed iedereen dat, dat maakte het weer minder genant. Vandaag was er ook weer een heerlijk menu. Grieks! Rijst, griekse gehakt,veel ui, hete rode saus en groene pepers. Ze houden er kennelijk geen rekening mee dat je ook gewoon weer aan het werk moet tussen je collega’s.
Werkend bij een bedrijf als Siemens maakt ook dat je soms naar lezingen moet waar ze echt supertoffe nieuwe dingen laten zien. Ik vind het erg gaaf dat ik bij Siemens de combinatie te zien krijg van redelijk fundamenteel onderzoek en de toepassingen ervan.
In de planning van de komende tijd staat dat ik met Riikka en Pekka naar een K1 tournooi ga kijken in Nürnberg. Ik heb het op me genomen om voor de volgende week naar de film met de research groep te regelen. Ik wil namelijk wel graag naar Deutschland, ein Sommer Märchen (oid, de titel is een parodie op een bekend Duits boek) of naar Jackass 2. Deutschland blablabla is een documentaire over het Duitse elftal gevolgd tijdens het WK in Duitsland. De spelers schijnen echt overal gevolgd te zijn met de camera, ben benieuwd. Verder komen Wouter en Tinge (en misschien Astrid) over 2 weken langs. Daar heb ik erg veel zin in. Mijn collega’s zijn erg gezellig en leuk maar het zijn niet echt van die party people. Ik ben nog niet echt supertof uit geweest.
Ik hoor overigens net dat we met een andere researchgroep volgende week donderdag naar een cocktailbar in Nürnberg gaan. Party hardy! Misschien moet ik na dat uitje mijn mening dan wat bijstellen. Tja het leven is hier zwaar.